Ocena:
oceń

rozmiar czcionki

|

|

poleć

|

drukuj

|

forum

|

2017-11-25 14:30:00

Zanim powiesz tak. I zostaniesz Ochotniczką.

Nigdy bardziej nie potrzebujemy pomocy i obecności drugiego człowieka niż wtedy, gdy śmierć stoi blisko, lęk paraliżuje, a my tak pragniemy żyć (Bryniarska, 2005)  

O wolontariacie mówi się, że jest zapewne tak stary, jak sama ludzkość. Początkowo nie dotyczyły go żadne ramy instytucjonalne, z czasem jednak zaczął funkcjonować w organizacjach kościelnych, samopomocowych, a wreszcie w strukturach pozarządowych. Obecnie według Ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2003 r. nr 93: warunki wykonywania świadczeń i korzystanie z nich) wolontariuszem jest ten, kto dobrowolnie i świadomie oraz bez wynagrodzenia angażuje się w pracę na rzecz osób spoza własnej grupy, organizacji pozarządowych, a także rozmaitych instytucji działających w różnych obszarach społecznych. Instytucje obecnie nie mogą korzystać z pracy wolontariuszy przy prowadzonej działalności gospodarczej, czego wprost zakazuje ustawa. Obecnie zgodnie ze źródłosłowem łacińskim (voluntarius – dobrowolny) oraz definicją słownikową wolontaryjna praca to praca dobrowolna, bezpłatna, świadoma na rzecz innych lub całego społeczeństwa, wykraczająca poza związki rodzinno-koleżeńsko-przyjacielskie. Nieodpłatna praca na rzecz osób podobnych do siebie to służba ochotnicza – tak jest też w wypadku wolontariatu, który działa na rzecz pacjentów, u których wykryto raka piersi.

Określenie bezpłatna nie oznacza bezinteresowna, lecz bez gratyfikacji finansowej. Tak naprawdę wolontariusz uzyskuje bardzo liczne niematerialne korzyści: satysfakcję z działania na rzecz i dla dobra innych ludzi, realizację swoich motywacji takich jak odnalezienie sensu życia, uzyskanie uznania ze strony innych, podniesienie samooceny, odczucie własnej mocy sprawczej, przetestowanie możliwości, społecznych kompetencji, zdobycie wiedzy, doświadczenia i nowych umiejętności, co daje nie tylko możliwość osobistego rozwoju, lecz również lepszą pozycje na rynku pracy. Do tych licznych i tak już korzyści dołączają jeszcze te związane z rozszerzeniem grona znajomych i przyjaciół, a co z tym związane mocniejsze osadzenie w systemie społecznym (w wypadku specjalistycznego wolontariatu Ochotniczego powrót do systemu społecznego), ale dzięki temu również zmniejszenie nastawienie na zaspokajanie własnych potrzeb - zamiana egocentrycznej motywacji na prospołeczną czy allocentryczną, a pośrednio poprzez to np. brak koncentracji na lęku - a zatem poprawa nastroju. Słusznie zatem głoszą hasła związane z wolontariatem: pomagając innym – pomagasz sobie. W życiu osoby pomagającej wolontaryjnie mieszają się zatem dwie przenikające się wzajemnie role – dawcy i biorcy, co niesie ze sobą wiele dobrodziejstw, jak i też pułapek. W wypadku Ochotniczek – Amazonek należy zwrócić na tę dychotomię szczególną uwagę, ponieważ wspólne doświadczenie choroby nowotworowej u wspierającej i wspieranego, sprawia, że wolontariat nie jest oparty tylko i wyłącznie na empatii, ale też na identyfikacji. W związku z tym tak bardzo ważne jest, żeby kandydatka na wolontariuszkę miała swój kryzys choroby i leczenia poukładany w taki sposób, żeby mogła swoim przykładem i doświadczeniem pomóc w odnalezieniu się nowo zdiagnozowanej osobie w nowej sytuacji bez ponoszenia kosztów emocjonalnych. Przyjęto więc, aby w szkoleniu ochotniczym mogły brać udział osoby, które dzieli czas minimum dwóch lat od zakończenia leczenia. Nie zawsze jest on wystarczający, aby osoba chętna zostać wolontariuszką była w pełni zrehabilitowana fizycznie/psychicznie. Powinien ocenić to rehabilitant/psycholog współpracujący z danym klubem Amazonek, z którego pochodzi kandydatka.

Również ważne jest rozpoznanie motywacji, jaką kieruje się przyszła Ochotniczka. Motywacja to tak naprawdę zasadnicze pojęcie związane z wolontariatem. Aby dana praca wolontaryjna była pomyślna, zazwyczaj konieczne jest, aby zarówno wolontariusz, jak i organizacja z nim współpracująca były świadome motywacji wolontariusza. Do najczęstszych czynników motywujących wolontariuszy jest:


- chęć spłacenia dobra, które kiedyś od kogoś się otrzymało (filantropia, humanitaryzm – najczęściej podawana przez Amazonki przyczyna stania się wolontariuszką);
- chęć zrobienia czegoś dobrego, pożytecznego;
- potrzeba kontaktu z ludźmi lub nawiązania nowych znajomości;
- chęć bycia potrzebnym;
- chęć sprzeciwienia się depersonalizacji chorego przez system opieki zdrowotnej;
- chęć zdobycia nowych umiejętności oraz doświadczeń zawodowych i życiowych;
- pobudki religijne (charytatywność).


Czasem silną motywacją może być zachęta pani prezes klubu, ale dobrze byłoby, żeby nie był to jedyny powód do podjęcia szkolenia na Ochotniczkę

poleć znajomemu drukuj skomentuj rss
Oceń artykuł:

Poczytaj również

  • 2011-05-15 21:41:37

    Czwartek 19.05.2011

    ZApraszamy do zapoznania się z ramówką.
  • 2010-02-09 00:00:00

    rak przedinwazyjny

    Carcinoma praeinvasivum (in situ) Rak, którego komórki pozostają w obrębie przewodów pokarmowych...
  • 2010-01-18 00:00:00

    progresja choroby nowotworowej

    Progresja choroby (progression of the disease) - zwiększenie się wielkości guza o ponad 25 proc. lub pojawienie się nowych...
  • 2010-01-20 00:00:00

    antracykliny

    Antracykliny – to grupa antybiotyków stosowanych jako leki przeciwnowotworowe. Antracykliny są stosowane w...
  • 2009-10-14 00:00:00

    Maraton poznański

    Już po raz drugi oraganizatorzy maratonu poznańskiego wraz z Wielkopolskim Centrum Onkologii postanowili promować zdrowy...