Siódma Europejska Konferencja ds. Raka Piersi EBCC 7

 Jako, że jest to zjazd w pełni multidyscyplinarny spotykają się na nim profesjonaliści ze wszystkich dziedzin związanych z rakiem piersi, a także jest część poświęcona edukacji pacjentów i działalności organizacji pacjenckich. Takie wspólne spotkanie, wymiana poglądów, dokładniejsze zapoznanie się z obszarami najnowszych odkryć spoza własnej sfery działalności jest bardzo ważne. Jest to ogólnoświatowa tendencja, że raka piersi należy leczyć w oparciu o wiedzę z różnych obszarów nauki i przy współpracy lekarzy wielu specjalności.
Konferencja składała się z naukowych sesji plenarnych, debat, spotkań lekarzy i naukowców zajmujących się daną dziedziną, np. radiologów, patomorfologów, dyskusji panelowych onkologów oraz klinicznych sympozjów. Było oczywiście też miejsce dla nas pacjentów, uczestniczyliśmy w wykładach edukacyjnych objaśniających różne medyczne aspekty raka piersi, wykładach psychologicznych, a także przedstawiających różne formy działalności organizacji samopomocowych.
Na konferencji reprezentowały nas Prezes Federacji Krystyna Wechmann i Dorota Kurdusiewicz (sekretarz Federacji) uczestnicząc w sesjach dla pacjentów, organizacji pacjenckich oraz niektórych wykładach medycznych.
W czasie konferencji podkreślano wiele razy jak ważna jest rola pacjenta i jego kondycji psychicznej w czasie całego procesu leczenia. Podejmowano tematy nie tylko ściśle medyczne, ale także z zakresu etyki, aspekty socjalne i polityczne, a także praktyczne problemy tak inne w każdym kraju nawet w obszarze Unii Europejskiej.
Na spotkaniach dla pacjentów poświecono wiele miejsca na omówienie spraw związanych z wprowadzaniem w niektórych państwach tzw. Breast Units, czyli specjalnych wielodyscyplinarnych jednostek poświęconych leczeniu i opiece nad pacjentem z rakiem piersi.
Był oczywiście wykład na temat różnych aspektów życia i problemów po przejściu choroby onkologicznej, podkreślono, że bardzo często jest tu potrzebne wsparcie psychologiczne i należy nie zapominać o rehabilitacji. Reprezentantka Holandii przedstawiła sposób, w jaki działają u nich centra rehabilitacyjne, mają jednak wciąż duże problemy finansowe, gdyż prywatne ubezpieczenia nie pokrywają tego typu rehabilitacji.
Wiele spotkań, ciekawych rozmów w czasie przerw i uczestnictwo w wykładach pozwoliło nam na pełniejsze spojrzenie na kwestie dotyczące leczenia raka i życia po raku, tak pod względem wiedzy dostępnej dla pacjenta, który powoli staje się partnerem lekarza, jak i problemów z polityką zdrowotną, dostępnością do leków i prowadzeniem działalności na rzecz chorych.