Aktywność fizyczna korzystna dla osób po terapii antynowotworowej

Aktywność fizyczna poprawia jakość życia osób po leczeniu nowotworów, a nawet w jego trakcie. Zapobiega ona ponadto poważnemu zanikowi sprawności fizycznej, który może trwać długo po zakończeniu terapii.

W ciągu jednego roku kobiety, które musiały przejść chemioterapię w związku z rakiem piersi, mogą zauważyć, że ich mięśnie zamieniają się w tłuszcz, co w normalnych warunkach odpowiada dziesięcioletniemu okresowi starzenia.

Naukowcy od dawna ostrzegali, że siedzący tryb życia i nadwaga zwiększają ryzyko raka. Wśród około 12 milionów Amerykanów, którzy przeszli leczenie nowotworowe, mniejsze ryzyko nawrotów choroby obserwuje się u osób aktywnych.

Osoby chore na raka stają się zazwyczaj mniej aktywne, ponieważ objawy choroby i leczenie pogarszają ich samopoczucie. Niektóre terapie mogą osłabić mięśnie, kości, a nawet serce. Dlatego jeszcze nie tak dawno lekarze zalecali ostrożność.

Dr Kathryn Schmitz z Uniwersytetu Pensylwania, która nadzorowała prace Amerykańskiego Kolegium Medycyny Sportowej, twierdzi, że zgodnie z obecnymi wytycznymi, pacjenci powinni być na tyle aktywni, na ile jest to możliwe. Nie musi być to szczególnie intensywny wysiłek. Wystarczy spacer z psem czy gra w golfa.

Każdy pacjent, który chce rozpocząć bardziej intensywne ćwiczenia, a jego stan może stwarzać pewne ryzyko, jak np. w przypadku obrzęku limfatycznego ramienia, występującego u niektórych kobiet po leczeniu raka piersi, powinien skorzystać wcześniej z fachowej porady onkologa.

W Stanach Zjednoczonych wydawane są już certyfikaty dla trenerów specjalizujących się w opracowywaniu programów ćwiczeń dla osób, które przeszły leczenie nowotworowe.