Ocena:
oceń

rozmiar czcionki

|

|

poleć

|

drukuj

|

forum

|

2016-04-01 09:28:58

Możliwości korekcyjne makijażu medycznego

Problemy związane z wyglądem zewnętrznym i występującymi zmianami na skórze mają głównie aspekt psychologiczny, stanowiąc dyskomfort dla osób nimi dotkniętych, wpływają na ich jakość życia, stan psychiczny oraz relacje społeczne. Szpecące zmiany mogą mieć charakter wrodzonych lub nabytych defektów m.in. znamiona, deformacje kształtu czerwieni wargowej, utrata lub przerzedzenie brwi i rzęs, blizny, mogą być wynikiem obecności chorób skóry tj. bielactwo, trądzik pospolity różowaty, zdarza się również, że są wynikiem pewnych procedur leczniczych, które wskutek ingerencji chirurgicznej, onkologicznej, radioterapii lub terapii dermatologicznej pozostawiają na skórze ślady nieakceptowane przez chorego. 

Współczesna kosmetyka wychodzi naprzeciw tym problemom. A jedną z nieinwazyjnych technik korygujących, która mogłaby pomóc chorym, jest coraz bardziej popularny makijaż medyczny. Makijaż medyczny obejmuje techniki korekcyjnego makijażu korygującego oraz tatuaż kosmetyczny lub medyczny zwany dermatografią, mikropigmentacją lub potocznie makijażem permanentnym. Powyższe techniki umiejętnie wykonywane pozwalają ukryć i wyrównać niedoskonałości skóry, ubytki owłosienia, ubytki niektórych tkanek i narządów.

Makijaż korygujący elementem terapii w medycynie
Techniki makijażu medycznego zaczęto rozwijać na początku XX wieku, modyfikując makijaż filmowy, tak by móc ukryć blizny ofiar wojennych. Preparaty kamuflujące, celów medycznych zostały wprowadzone około 50 lat temu, aby wspomóc rehabilitację pilotów poparzonych podczas II wojny światowej. Kolebką makijażu korygującego niewątpliwie jest Anglia. Brytyjska Narodowa Służba Zdrowia sporządziła nawet listę produktów kamuflujących, które mogą być polecane przez lekarzy. Należy również podkreślić, że w Wielkiej Brytanii terapia makijażem medycznym jest przeprowadzana przez doświadczonych i wyszkolonych makijażystów oraz stanowi część leczenia ambulatoryjnego i szpitalnego pacjentów.
 Dzięki technice makijażu korygującego niewidoczne stają się wady skóry, takie jak naczyniaki, bielactwo nabyte, blizny, łuszczyca, ślady po poparzeniach, teleangiektazje, żylaki, ostuda, plamy barwnikowe starcze i słoneczne oraz szpecące wykwity trądziku  pospolitego i różowatego(ryc1, ryc.2). Do jego wykonania używa się specjalnych preparatów w postaci dermokosmetycznych, wodoodpornych podkładów korygujących, które dają natychmiastowe pokrycie z naturalnym wykończeniem na 24 godziny, nawet podczas pływania lub wysiłku fizycznego. Podkłady korygujące zawierają także składniki aktywne chroniące przed szkodliwym działaniem środowiska, promieniowaniem UV( czynnik ochrony przeciwsłonecznej SPF). Przystosowane są do bezpiecznego stosowania przez cały dzień, tak aby nie powodować podrażnienia skóry. 

Permanentnie piękni czyli sztuka trwałego kamuflażu skóry
Techniki trwałego kamuflażu medycznego określane jako mikropigmentacja głównie w literaturze amerykańskiej, natomiast w Europie jako dermatografia, wykorzystywane są dla celów kosmetycznego upiększania, jak również dla celów medycznej normalizacji wyglądu. W literaturze amerykańskiej istnieje system klasyfikacji mikropigmentacji ze względu na jej przeznaczenie, dając obraz możliwości zastosowania tej techniki w różnych wskazaniach (tab.1). Mikropigmantacja medyczna stanowi formę trwałego makijażu skóry i utrzymuje się kilka lat. Jest formą tatuażu , gdzie pigment umieszcza się pod naskórkiem za pomocą modułów igłowych w celach permanentnej korekty . Zabieg mikropigmentacji estetycznej i medycznej wykonuje się przy użyciu aparatury zabiegowej i barwników( najczęściej tlenków metali) posiadających odpowiednie atesty i certyfikaty. Zabieg powinny wykonywać doświadczone osoby we współpracy z lekarzem przy zachowaniu wszelkich środków ostrożności ,z zachowaniem wszelkich zasad aseptyki i antyseptyki.

Pionierem dermatografii ( mikropigmentacji) jest holenderski dermatolog Eddy Van der Velden, który w latach osiemdziesiątych dwudziestego wieku wykorzystał japońskie techniki tatuażu w lecznictwie chorób skóry. Doświadczenia ostatnich lat wskazały, że dermatografię wykorzystuje się z powodzeniem w leczeniu podstawowym i uzupełniającym następujących schorzeń: łysienie plackowate, blizny przerostowe i zanikowe, naczyniaki krwionośne, utrata barwnika lub nadmierna pigmentacja, bielactwo, skutki oparzeń, ektodermalna dysplazja, nowotwory łagodne, rozszczep wargi i podniebienia oraz wszelkie szpecące zmiany powstałe po zabiegach rekonstrukcyjnych, usuwających części ciała , w przebiegu leczenia nowotworów złośliwych. Mikropigmentacja medyczna pozwala na odtworzenie rysunku brwi(ryc3), włosów na głowie (ryc.4) rzęs , kamuflaż blizn z odtworzeniem naturalnych struktur skóry oraz niechirurgiczną rekonstrukcję brodawek piersiowych(ryc.5, ryc.6, ryc.7).  

Mikropigmentacje medyczną wykorzystuje się także w okulistyce w celach zarówno kosmetycznych jak i optycznych, nazywa się ją wówczas keratografią . Zabieg ten stanowi alternatywę w przypadkach wysokiego ryzyka bielma czy leukomy( gdzie nie powiodłaby się transplantacja rogówki), w korekcji wady wzroku i zmniejszeniu odczuwania silnego światła, w przypadkach pourazowej utraty tęczówki. W tych celach stosuje się tusz chiński, tlenek żelaza, dwutlenek tytanu lub umieszcza się sole kruszcowe( chlorek złota, chlorek platyny) na zrębie rogówki.
Mikropigmentacja medyczna to także tatuaż „lokalizujący” lub „pozycjonujący” wykorzystywany w onkologii radiacyjnej oraz tatuaż diagnostyczny endoskopowy wykonywany w celu ułatwienia przeprowadzenia operacji laparoskopowej i kontroli poleczeniowej.
PODSUMOWANIE
Techniki kamuflażu umożliwiają niezawodne pokrywanie kłopotliwych zmian na skórze i stanowią idealne rozwiązanie dla osób dotkniętych tym problemem. Kamuflaż kosmetyczny ma na celu zmniejszenie cierpienia osób oszpeconych wrodzonymi bądź nabytymi zmianami i defektami skóry. Terapia kamuflażem pomaga odzyskać poczucie własnej wartości, może także polepszyć samopoczucie psychofizyczne. Makijaż korekcyjny jest pozytywnie odbieranym leczeniem wspomagającym leczenie tradycyjne lub alternatywą dla osób, u których konwencjonalna terapia nie sprawdziła się. Techniki korekcyjnego makijażu, mikropigmentacji (dermatografi) pozwalają uzyskać doraźny lub trwały optyczny efekt poprawiający jakość życia pacjentów i w znaczący sposób poprawić poczucie bezpieczeństwa osoby dotkniętej chorobą lub skutkami jej leczenia. Poprawa komfortu życia przy użyciu powyższych technik powinna stanowić integralną część strategii terapeutycznej w medycynie.

Piśmiennictwo
1. Westmore M.G:Camouflage and makeup preparations. Clinics in dermatology 2001,19, 406-412.
2. Steinberg J.D., Winkelnman: Permanent skin pigmentation for decorative and reconstructive purposes . Dermatologic therapy 2001,14,237- 245.
3. Cuyper C.:Permanent makeup: indications and complications. Clinics in Dermatology 2008,26, 30-34.
4. Halder R.M., Pham H.N., Breadon J.Y., Johson B.A.: Micropigmentation for the treatment of vitiligo. J Dermatol Surg oncol 1989,15, 10, 1092-1098.
5. Mahjan B.B, Garg G., Gupta R.R: Evaluation of cosmetic tattooing in localized stable vitiligo.J. of Dermatol.2002,29, 726-730.
6. Van der Velden E.M., Defranco J., Ijsselmuiden O.E. I inni: Dermatolography: A review of 15 years of clinical applications in surgery. Int. J of Cosmetic surgery and Aesthetic Dermatol 2001,3,2, 151-159.
7. Vassileva S., Hristkieva E.: Medical application of tattooing. Clinivs in Dermatol 2007, 25, 367- 374.
8. Werstbauer K., Seldmayer F., Kogelnik H.D.:Skin Markoings in external radiotherapy by temporary tattooing with henna: improvement of accuracy and increased patient comfort.Int J Radiation Oncology Biol. Phys 2001, 50, 1, 179-181.

 

  

poleć znajomemu drukuj skomentuj rss
Oceń artykuł:

Poczytaj również