Ocena:
oceń

rozmiar czcionki

|

|

poleć

|

drukuj

|

forum

|

2020-09-07 18:15:00

„Zmiany w piersiach – jakie objawy powinny niepokoić kobietę?”

 Wczesne wykrywanie chorób onkologicznych, pomimo ogromnego rozwoju w tej dziedzinie, poczynionego w ostatnich latach przez media, krajowych konsultantów ds. zdrowia, ulepszeniu metod diagnostyki i leczenia, stałego zwiększania świadomości pacjentów o własnym ciele, dostępu do sprawdzonych źródeł wiedzy, partnerskich relacji lekarzy z pacjentami, restrukturyzacji krajowych ustaw i założeń, zwiększenia rządowych nakładów finansowych na procedury związane z leczeniem i diagnozowaniem, wymaga stałych prac postępowych w ww. dziedzinie. Bo poziom profilaktyki i prewencji chorób onkologicznych, świadomości o własnym ciele, stale pozostawia jeszcze wiele do życzenia.

Brak indywidualnych działań prewencyjnych prowadzonych przez każdego z nas w stosunku do troski o własne zdrowie i życie, nikła świadomość i znajomość reakcji własnego ciała na różne bodźce, brak należytej dbałości w życiu codziennym o własne ciało i nawyku szybkiego reagowania na pojawiające się w nim zmiany (m.in. gorączka, zaczerwienie, ucieplenie tkanek, mrowienie, swędzenie, zmiana fizjologicznego charakteru skóry, pojawienie się grudek, wybroczyn, zgrubień, bólu itp.), utrudnia proces samoleczenia naszemu organizmowi. Przy tym, rozległy stan zapalny, sygnały wieloukładowe i wielonarządowe wysyłane przez nasz organizm, będące już objawem znaczącego rozwoju choroby, uniemożliwiają także ukierunkowane działanie i podjęcie należytych procedur medycznych zespołowi lekarzy. Bowiem rozsiany po całym organizmie stan zapalny uniemożliwia już precyzyjne i skuteczne znajdowanie pierwotnych ognisk chorobotwórczych, a tym samym, utrudnia zahamowanie procesu nowotworzenia.
Brak należytej dbałości o własne ciało i życie uniemożliwia często także pełny powrót do życia społecznego i zawodowego, aktywności sprzed choroby. Znacząco osłabia przy tym organizm, wzmaga jego podatność na inne choroby, przyczynia się do nieodwracalnych zmian anatomicznych i fizjologicznych w układach i narządach (np. zaburzenia pracy wątroby, serca, mózgu, narządów rodnych itp.). Leczenie zaawansowanego stadium choroby wymaga przy tym większych nakładów finansowych, aniżeli w jego początkowym stadium. Wymaga także zaangażowania większej liczby lekarzy, utrudnia proces diagnostyczny i wybór struktury do pierwszorzędowego leczenia.
Dlatego tak ważna jest świadomość własnego ciała, regularne badania kontrolne, szybka interwencja, samobadanie, otwartość na leczenie i personel medyczny, szybkie reagowanie i szukanie pomocy w miejscach do tego przeznaczonych (szpitale, ambulatoria, przychodnie itd.). Należy pamiętać, że choroby onkologiczne, mimo wszechstronnego rozwoju medycyny, diagnostyki i usług medycznych, stale stanowią jeden z głównych odsetków procentowych umieralności ludzi na całym świecie.
Istnieje kilka objawów, których nie należy lekceważyć, a które mogą stanowić informację o rozwoju stanu zapalnego, zaburzeń funkcjonalnych, metabolicznych, komórkowych, rozwoju choroby nowotworowej piersi. Każdy z poniżej wymienionych objawów postaram się opisać i wyjaśnić, tak, ażeby lepiej poznać charakterystykę zaburzenia, przyczyny jego występowania i możliwe do zaobserwowania objawy i skutki nieleczenia.
Oto kilka z nich:
A) Pojawienie się guzka w obrębie piersi – to jeden z głównych i najważniejszych objawów świadczących o zmianach mutacyjnych komórek w obrębie piersi i początkach rozwoju choroby nowotworowej tego gruczołu. Warto podkreślić, że zazwyczaj w pierwszym etapie rozwoju choroby, nie towarzyszy ból, złe samopoczucie, dlatego też tak trudno jest zdiagnozować chorobę na tym etapie. Dlatego też tak ważna jest samokontrola i regularne, dokładne badania diagnostyczne, tj. USG piersi i mammografia.
Warto pochylić się również nad analizą czynników, które mogą predysponować do wystąpienia choroby. Profilaktyka i właściwa dbałość o swoje ciało może przyczynić się do znaczącego spadku ryzyka zachorowania i/lub szybszej, bardziej ukierunkowanej hospitalizacji i podjęcia właściwego leczenia. Do czynników godnych zwrócenia uwagi należą min.: nowotwór piersi w najbliższej rodzinie (matka, babcia, ciotka – głównie ze względu na możliwość dziedziczenia tzw. genu BRCA1, BRCA2 itp.), endometrium, nowotwór jelita grubego, nadwaga i otyłość, menopauza po 55. roku życia, dieta bogata w wielonasycone tłuszcze (np. produkty wysoko przetworzone), długotrwałe ekspozycje na działanie promieniowania słonecznego, długotrwały, niekontrolowany stres, niekarmienie dziecka piersią, niski poziom aktywności fizycznej, bezdzietność, długotrwałe stosowanie leczenia antykoncepcyjnego, zaburzenia gospodarki hormonalnej, znaczne wahania wagi ciała itp.
B) Wciągnięcie brodawki w kierunku gruczołu sutkowego – często objaw ten jest charakterystyczny dla rozwoju nowotworu piersi, jednak należy pamiętać, że zwłaszcza niesymetryczna zmiana (tylko w obrębie jednej piersi) powinna być szczególnie niepokojąca. Jeśli objaw ten zaś dotyczy jednocześnie obu piersi (prawej i lewej) lub jeśli występuje w niezmiennej postaci od wielu lat (np. od czasu wystąpienia okresu, karmienia piersią, pokwitania itp.), to zwykle nie powinien on znacząco niepokoić (należy jednak mimo to skonsultować obraz kliniczny z lekarzem). Warto bowiem dokonać analizy czynników, które mogły przyczynić się do wystąpienia tego zjawiska (niekiedy konieczne będzie wykonanie USG piersi, mammografii, biopsji). Warto przy tym podkreślić, że przyczynami wciągnięcia brodawki sutkowej mogą być także choroby związane z wiekiem, procesy przebudowy gruczołu sutkowego (np. włóknienie tkanek) czy inne, niegroźne dla życia i zdrowia choroby układu gruczołowego.
C) Wycieki z brodawki – objaw ten występuje u kobiet bardzo często i w znacznej liczbie przypadków, nie ma on związku z rozwojem choroby nowotworowej, ale jest objawem innych procesów zachodzących w ciele kobiety. Kluczowa w diagnostyce pozostaje charakterystyka płynu wyciekającego z wnętrza piersi. Bowiem przyczyny wycieku mogą być fizjologiczne (w trakcie/po zakończonej laktacji) oraz chorobowe (zaburzenia hormonalne, nowotwory). Nie mniej jednak, każdy przypadek wycieku z brodawki wymaga konsultacji i badania piersi. Kolor i charakter wycieku może wstępnie ukierunkować diagnostykę. Wyciek przejrzysty lub mleczny wymaga kontroli poziomu hormonu prolaktyny. Zaś wyciek krwisty / brunatny wymaga badania cytologicznego (mikroskopowego), do oceny pod kątem zaburzeń natury onkologicznej.
D) Powiększenie okolicznych węzłów chłonnych – zjawisko to jest odnotowywane powszechnie, a najczęstszą przyczyną jego występowania są łagodne infekcje. Największe skupiska powiększonych węzłów chłonnych umiejscowione są wówczas w obszarze narządów objętych infekcją itp. Należy starannie obserwować takie zmienione węzły chłonne, a w razie ich stałego powiększania, długotrwałego utrzymywana się niepokojących zmian, należy skonsultować się lekarzem prowadzącym. Najważniejsze jest jednak to, aby po wyleczeniu infekcji węzły wracały do prawidłowych rozmiarów lub były niewyczuwalne.
Węzły chłonne, na podstawie charakterystyki ich zmian w czasie, można podzielić na: infekcyjne i nieinfekcyjne. Choroby infekcyjne zwykle skutkują powiększeniem węzłów chłonnych leżących najbliżej okolicy zajętej chorobą, zmiany są często bolesne, z towarzyszącym obrzękiem lub zaczerwienieniem skóry w okolicy węzłów (np. angina, gruźlica, kiła, zakażenia skóry, tkanki podskórnej, gronkowiec, próchnica zębów, ospa, opryszczka, grzybica, toksoplazmoza itp.). Zaś niezakaźne zapalenia węzłów chłonnych mogą świadczyć o: rozwoju chorób autoimmunologicznych, RZS, nowotworach i ich przerzutach, białaczce itp.
E) Zmiana rozmiaru / gęstości piersi – piersi większości kobiet są gęste w swojej strukturze. Gęstość gruczołu sutkowego jest warunkowana etapem cyklu miesiączkowego czy ilością tkanki gruczołowej i włóknistej (z wiekiem tkanka staje się coraz gęstsza i bardziej zwłókniała). To często znaczna gęstość tkanki gruczołowej sprawia trudności podczas odczytu wyników badań mammograficznych. Dlatego też tak ważna jest regularność badań, gdyż zmiany w postaci guzków, jak i nagromadzenia włókien i gruczołów na obrazie mammografii często wyglądają jednakowo. Kobiety z gęstszą strukturą piersi są bardziej narażone na rozwój nowotworu piersi, dlatego powinny położyć większy nacisk na profilaktykę i regularne wykonywanie badań.
Dodatkowo, chorobie nowotworowej przeważnie towarzyszy zmniejszenie rozmiaru piersi. Taka pierś często staje się obkurczona, skóra na jej powierzchni ścieńczała (pergaminowa), wrażliwa. Jednak zmniejszające się piersi mogą być także skutkiem utraty wagi, zespołu policystycznych jajników (PCOS) itp. Zaś powiększające się piersi są zaś charakterystyczne dla procesu rozrostu tkanki tłuszczowej, przygotowywania organizmu do produkcji mleka, w wyniku wahań hormonalnych w organizmie kobiety czy przyjmowanej antykoncepcji.
F) Zaczerwienienie / mrowienie piersi – objawy te najczęściej są spowodowane stanem zapalnym piersi. Pierś / piersi objęte stanem zapalnym stają się przeważnie bardzo tkliwe, twarde, bolesne, ucieplone, obrzęknięte, towarzyszy im mrowienie wewnątrz tkanek, są wrażliwe na podrażnienia. W przypadku nasilonego stanu zapalnego niekiedy pojawiają się różne objawy ogólne (np. gorączka, dreszcze, bóle głowy i bóle mięśniowe). Kobiety często skarżą się przy tym często na ogólne zmęczenie i uogólnione złe samopoczucie. Do stanu zapalnego piersi mogą doprowadzić m.in. niewłaściwa dieta, która nie jest kompletna we niezbędne składniki odżywcze, witaminy i minerały, w przebiegu niedokrwistości (anemii), długotrwałego przemęczenia, stresu czy też różnego rodzaju zaburzeń odporności, mogą być spowodowane mechanicznymi podrażnieniami i uszkodzeniami brodawki piersiowej czy też przebytym już wcześniej (z innego powodu) zapaleniem piersi, np. zastojem pokarmu w czasie karmienia piersią.
O rozwijającym się procesie nowotworzenia może zaś świadczyć ścieńczenie skóry w obrębie piersi, zmiana jej struktury, wrażliwość na bodźce zewnętrzne, owrzodzenie (zaczerwienienie, nieregularność tkanki, nieswoistość struktur, otwierające się rany, wysuszająca się nadmiernie skóra okolic objętych stanem chorobotwórczym). Skóra w takich przypadkach przeważnie charakteryzuje się również obrzękiem, przejawiającym się nadmiernym, nieswoistym naciągnięciem powłok skórnych, wykwitami, często o charakterze zmian krostowatych, wysypkowatych itp.
G) Wybroczyny – pojawiają się one najczęściej wskutek uszkodzenia ścian naczyń włosowatych lub drobnych tętniczek (tzw. punkcikowate wynaczynienia krwi). Należy pamiętać, że występują one najczęściej w następstwie: urazów mechanicznych, anemii, zaburzeń krzepnięcia krwi, zapalenia naczyń krwionośnych i tkanek otaczających naczynia krwionośne, niedoboru witamin w organizmie itp. Nie jest to swoisty symptom nowotworzenia.
H) Ból piersi / pod pachą – może się on pojawiać się u kobiet w każdym wieku i może mieć wiele przyczyn - od zupełnie niegroźnych, powiązanych z fizjologią kobiety dolegliwości, aż do stanów zagrażających jej życiu. Jednak każdorazowo bóle piersi powinny być konsultowane z lekarzem ginekologiem, który ustali ich przyczynę i zdecyduje o ewentualnym dalszym diagnozowaniu i leczeniu. Ból piersi może pojawiać się jako wynik PMS, przy obecności (torbieli) cyst czy brodawczaków. Najczęściej ból piersi ma podłoże fizjologiczne i występuje jako naturalna reakcja na procesy zachodzące w organizmie kobiety. Bóle piersi mogą obejmować jedną pierś lub obydwie, a niekiedy jedynie tylko jej fragment. Towarzyszący ból może mieć charakter cykliczny (związany z cyklem miesiączkowym) lub niecykliczny (mogący mieć wiele przyczyn, np. uraz piersi). Najczęściej bóle piersi są spowodowane zaburzeniami gospodarki hormonalnej, wodnej w trakcie zmian w cyklu miesiączkowego.
Jednak warto pamiętać, że bolesność w obrębie piersi mogą wywoływać również: łagodne guzki sutków (torbiele i włókniaki), które uciskają struktury nerwowe gruczołu, mastopatie (tzw. zwyrodnienia torbielowato-włókniste gruczołu sutkowego), jako wynik pojawiających się z wiekiem zwłóknień, stwardnień i zgrubień w piersiach, w wyniku intensywnych wysiłków fizycznych, długotrwałego przemęczenia, w wyniku powstałych urazów, przez noszenie zbyt obcisłego stanika czy w końcu jako efekt nowotworzenia i występowania złośliwych zmian nowotworowych.
Wszystkie wymienione powyżej objawy stanowią tylko niektóre z wielu symptomów, które mogą (ale nie muszą) wystąpić u osób, u których stwierdza się zaburzenia w obrębie gruczołu piersiowego.
Należy jednak pamiętać, że najważniejszym działaniem prewencyjnym, chroniącym nas przed wystąpieniem i rozwojem choroby, jest właściwa dbałość o swoje ciało, aktywność fizyczna, odpowiednia, regularna dieta, obniżenie poziomu stresu, znajomość objawów charakterystycznych zaburzeń funkcjonowania własnego ciała, wnikliwa obserwacja własnego organizmu, a w końcu, regularna diagnostyka, szybkie podjęcie leczenia w razie zaistnienia takiej konieczności, regularne konsultacje z zespołem lekarskim. Takie działanie stale pozostaje najskuteczniejszym sposobem na życie w zdrowiu i dobrym samopoczuciu.  

  Artykuł powstał w ramach projektu  pt.: „Wydawnictwa dla Amazonek”,  który realizowany jest dzięki dofinansowaniu z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
   

banner cradle

poleć znajomemu drukuj skomentuj rss
Oceń artykuł:

Autor

mgr Joanna Rakoczy

Forum

Poczytaj również